sobota, 29 kwietnia 2017

Historia Uważam Rze 4/2017 (lektura na majówkę #38.2)


Lepiej późno niż później - tak rzecze pewna mądra maksyma. A nawet jeśli nie jest ona dość mądra, to nic nie stoi na przeszkodzie by się do niej odwołać.

Powodem użycia tej sentencji jest zeszłomiesięczny numer Historia Uważam Rze, pełen przemagapostapszych tekstów. Jego archiwalny numer w wersji elektronicznej można nabyć tutaj.

A co takiego on zawiera?

Rafał Otoka-Frąckiewiecz przeprowadził wywiad z Piotrem Szalatym, ekspertem ds. bezpieczeństwa oraz uzbrojenia, na temat miejsca, nadal traktowanego jak krainę ze świata snu i bajek. Czyli o Afryce. Tekst Afryka to nie miejsce dla starych ludzi jest pełen wiadomości, które dla wielu będą dobrym przebudzeniem. 

Polityka 17-18/2017 (lektura na majówkę #38.1)

Do "majówkowego" wydania Polityki został dodany film. I to nie byle jaki, bo fabularna  produkcja ze świata Gwiezdnych Wojen. To zeszłoroczny Łotr 1, film, który w swoim zamierzeniu ma dopełnić historię, którą opowiada Nowa nadzieja

Baa!

Nie tyle dopełnić, ale wręcz płynnie przejść, bo tam gdzie kończy się Łotr 1, to zaraz zaczyna się Nowa nadzieja. I to dosłownie. 

O filmie na portalu Game Exe pisał, znany i z naszych łam (reVieW cykl recenzji z red. Veronem) red. Wiktul:

sobota, 22 kwietnia 2017

Rzeczpospolita - Plus i Minus 16/2017 (lektura na łykent #37.2)

Broń palna i dostęp do niej to jeden z takich tematów, które z pozoru mają jakieś znaczenie w debacie publicznej w Polsce. Z pozoru, gdyż ta debata toczy się głównie w Internecie, na poziomie aktywnych i młodych uczestników życia społecznego w Polsce, ale zarazem nie mających zbyt wielkiego wpływu na nie. I to z wielu przyczyn, z tym najważniejszym jakim było przejęcie budowy narracji o potrzebie jej upowszechniania, przez ludzi raczej śmiesznych niż poważnych. Dlatego, gdy do sprawy zaczyna się zabierać się poważny dziennik, jakim jest Rzeczpospolita, to wiedz że coś się dzieje.

Głównym tematem jej łykentowego magazynu, jest właśnie broń palna. Tekst Strzelanie. Naturalna część życia jest pierwszym z trzech, które poruszają tą problematykę w kontekście obywateli Polski. Warto zwrócić na niego uwagę również dlatego, że wypowiada się w nim dobra znajoma Trzynastego Schronu, Ewelina, która na co dzień (oprócz wielu zadań i obowiązków życiowych) prowadzi też bloga O Matko Boska!

Do Rzeczy 16/2017 (lektura na łykent #37.1)

Najnowszy numer tygodnika Do Rzeczy zawiera tyle artykułów w około/i "klimatach", że od razu przechodzę do ich przeglądu.

Okładkowym tekstem jest wywiad z byłym dowódcą JW 2305 (aka GROM) gen. Roman Polko Putin zaciera ręce, w którym w niezbyt pochlebnych słowach wypowiada się on na temat działań obecnego ministra obrony narodowej Antoniego Macierewicza. A te można porównać do działań tzw. "sceny", która chciała wydać "polskiego Fallouta". Czyli dużo gadań i lansu, a mało konkretów.

Następny wywiad - Żałosny mit realizmu - to rozmowa z profesorem Andrzejem Nowakiem, który postanowił zaorać nowy nurt w polskiej myśli historycznej, jaki jest polityczny realizm. Dziś można to robić tym łatwiej, że jego główny propagator - profesor Paweł Wieczorkiewicz - nie żyje już od paru lat.

piątek, 14 kwietnia 2017

Do Rzeczy 15/2017 (lektura na łykent, a nawet na święta #36)

Od jakiegoś czasu nie było przeglądu prasy, zwłaszcza tygodnika Do Rzeczy. Przyczyną tego było przejście z papierowej formy korzystania z jego z lektury, na elektroniczną. Za pomocą aplikacji Tygodnik Do Rzeczy, można na swojego PipBoya (z systemem Android) kupić i pobrać czasopismo, w niższej cenie, i do tego już w niedzielę wieczorem, zanim następnego dnia pojawi się w kioskach.

Nowoczesność, jaką jest pozbycie się coraz większej ilości papieru, oraz dostępność do artykułów w każdej chwili, warunkowanej tylko koniecznością włączenia smartfona, ma też swoje wady. Przede wszystkim jest to przyzwyczajenie do szeleszczącego papieru, i jego większego niż ekran, formatu.

W świątecznym numerze Do Rzeczy, warto zwrócić uwagę na artykuł Doniecki Stalin, przybliżający sylwetkę Aleksandra Zacharczenki. To osoba, w której jak w soczewce, skupiają się zamiary i możliwości kremlowskiej polityki i propagandy dotyczącej destabilizowania sytuacji na wschodniej Ukrainie. Z pozoru samozwańczy lider separatystów donieckich, to marionetka chodząca na pasku Kremla.